{"id":1189,"date":"2015-03-23T10:10:06","date_gmt":"2015-03-23T10:10:06","guid":{"rendered":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/?p=1189"},"modified":"2015-03-23T15:03:07","modified_gmt":"2015-03-23T15:03:07","slug":"lactancia-sin-bebe-tetas-y-censura","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/testimonios\/lactancia-sin-bebe-tetas-y-censura\/","title":{"rendered":"Lactancia sin beb\u00e9, tetas y censura"},"content":{"rendered":"<p>Hace unos d\u00edas, le\u00edamos en Facebook el relato escrito por Mar\u00eda, sobre su lactancia sin Mai. \u00a0Ese texto iba acompa\u00f1ado de una fotograf\u00eda de su pecho rebosando leche y fue censurada y borrada por Facebook. \u00a0No entendemos porque en FB se permiten fotograf\u00edas de animales torturados, de mujeres semidesnudas, \u00a0siliconadas, en poses claramente sexuales, pero en cambio, se censura un pecho real, tal como la naturaleza ha concebido que sea.<\/p>\n<p>Sabemos que no es f\u00e1cil encontrar informaci\u00f3n sobre el manejo de la lactancia cuando el beb\u00e9 ha muerto, y casi m\u00e1s dif\u00edcil a\u00fan conocer la vivencia de esas madres. \u00a0Aqu\u00ed os dejamos el texto de Mar\u00eda y la foto censurada.<\/p>\n<blockquote>\n<address><span style=\"color: #800080;\"><strong><a href=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite.jpg\" target=\"_blank\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-1190 size-medium\" src=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-300x225.jpg\" alt=\"Cuando la leche no es blanca\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-300x225.jpg 300w, http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-1024x768.jpg 1024w, http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-660x495.jpg 660w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Cuando la leche no es blanca<\/strong><\/span><\/address>\n<address><span style=\"color: #800080;\">El pasado 3 de marzo mi hija Mai naci\u00f3 muerta. Nadie te prepara para eso. Nadie est\u00e1 preparado. Dentro de la nebulosa del momento, burrocracia, gestiones, decisiones y recuerdos, alguien te ofrece pastillas para cortar la leche. Alguien te dice que puedes esperar. Y en ese momento caes en que tu cuerpo, tu cuerpo de madre, parida la placenta, producir\u00e1 leche en unos d\u00edas. Y te cagas en la Naturaleza. Mi elecci\u00f3n fue esperar, quiz\u00e1s para aferrarme a lo que de Mai me quedaba. No me arrepiento, fue una despedida suave y paulatina, pero cada mujer debe tener libertad para escoger la suya. Los profesionales deben informar. No juzgar. Tras la ces\u00e1rea de urgencia y la muerte, el shock y el dolor f\u00edsico dejaron paso a una fuerza incre\u00edble que me impulsaba a levantarme, a lamerme mi propia herida. Los pechos se me llenaron de leche, tremendos y calientes. Fui mam\u00edfera en estado de alerta, buscando a mi cr\u00eda, esper\u00e1ndola. Por la ces\u00e1rea tomaba antiinflamatorios, quiz\u00e1s por eso no sent\u00ed dolor, solo malestar, no tuve necesidad de extraerme leche ni de aplicarme fr\u00edo ni hojas de col. Dej\u00e9 fluir la leche, simplemente, dej\u00e9 que me mojase despidiendo a mi beb\u00e9, dej\u00e9 que se perdiese. Dej\u00e9 a mi cuerpo hacer su duelo, llorar su luto, hasta que la leche se march\u00f3. Y con ella la fuerza. La mam\u00edfera que por fin tom\u00f3 conciencia de que su beb\u00e9 no iba a volver. Mam\u00edfera vac\u00eda de vientre y pechos muertos. El cuerpo de madre, creador, nutricio, lleno de vida y alimento pas\u00f3 suavemente a convertirse en silencio, en cementerio.<\/span><\/address>\n<address>\u00a0<\/address>\n<\/blockquote>\n<p>Y en Gallego&#8230;<\/p>\n<blockquote>\n<address><span style=\"color: #800080;\"><strong><a href=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite.jpg\" target=\"_blank\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-1190 size-medium\" src=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-300x225.jpg\" alt=\"tleite\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-300x225.jpg 300w, http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-1024x768.jpg 1024w, http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/tleite-660x495.jpg 660w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Cando o leite non \u00e9 branco<\/strong><\/span><\/address>\n<address><span style=\"color: #800080;\">O pasado 3 de marzo a mi\u00f1a filla Mai naceu morta. Ningu\u00e9n te prepara para iso. Ningu\u00e9n est\u00e1 preparado. Dentro da nebulosa do momento, burrocracia, xesti\u00f3ns, decisi\u00f3ns e recordos, algu\u00e9n che ofrece pastillas para cortar o leite. Algu\u00e9n che di que podes esperar. E nese momento caes en que o teu corpo, o teu corpo de nai, parida a placenta, producir\u00e1 leite nuns d\u00edas. E c\u00e1gaste na Natureza. A mi\u00f1a elecci\u00f3n foi esperar, quizais para aferrarme \u00f3 que de Mai quedaba. Non me arrepinto, foi unha despedida suave e paulatina, pero cada muller debe ter liberdade para escoller a s\u00faa. Os profesionais deben informar. Non xulgar. Tras a ces\u00e1rea de urxencia e a morte, o shock e a dor f\u00edsica deixaron paso a unha forza incrible que me impulsaba a levantarme, a lamberme a mi\u00f1a propia ferida. Os peitos ench\u00e9ronseme de leite, tremendos e quentes. Fun mam\u00edfera en estado de alerta, buscando a mi\u00f1a cr\u00eda, esper\u00e1ndoa. Pola ces\u00e1rea tomaba antiinflamatorios, quizais por iso non sent\u00edn dor, s\u00f3 malestar, non tiven necesidade de extraerme leite nin de aplicarme fr\u00edo nin follas de col. Deixei flu\u00edr o leite, simplemente, deixei que me mollase despedindo o meu beb\u00e9, deixei que se perdese. Deixei o meu corpo facer o seu duelo, chorar o seu loito, ata que o leite marchou. E con ela a forza. A mam\u00edfera que por fin tomou conciencia de que o seu beb\u00e9 non \u00eda volver. Mam\u00edfera baleira de ventre e peitos mortos. O corpo de nai, creador, nutricio, cheo de vida e alimento pasou suavemente a converterse en silencio, en cemiterio.<\/span><\/address>\n<address>\u00a0<\/address>\n<\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hace unos d\u00edas, le\u00edamos en Facebook el relato escrito por Mar\u00eda, sobre su lactancia sin Mai. \u00a0Ese texto iba acompa\u00f1ado de una fotograf\u00eda de su pecho rebosando leche y fue censurada y borrada por Facebook. \u00a0No entendemos porque en FB se permiten fotograf\u00edas de animales torturados, de mujeres semidesnudas, \u00a0siliconadas, en poses claramente sexuales, pero\u2026 <span class=\"read-more\"><a href=\"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/testimonios\/lactancia-sin-bebe-tetas-y-censura\/\">Read More &raquo;<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1190,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35,37,3],"tags":[74,67],"class_list":["post-1189","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-planificacion-familiar","category-postparto-y-lactancia","category-testimonios","tag-duelo-perinatal","tag-lactancia-materna"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1189"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1195,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189\/revisions\/1195"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1190"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1189"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1189"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/lunadebrigantia.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1189"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}